وامانده

..

چرا الان !!!!

دوستش داشت از خودشم بیشتر

اما مجالی برای ابراز نداشت

همیشه فقط با لبخند و حضورش بود که مهربانی و عشقی   

رو که توی گلوش عقده شده بود 

ابراز میکرد

....

اون روز چایی خیلی تلخ بود

مثه همیشه عاشق تلخی ها بود

یه هورت کشید

داغ بود

تامل کرد و تفکر

داشت آتیش میگرفت

سرشو بلند کرد یهو چش تو چش شدند گونه هاش سرخید   

و چش به گل نارنج فرش دوخت 

تا سر بلند کرد 

فنجون چایی نبود!!

دوباره یه چای تلخ برا خودش ریخت ،اینبار تنها بود

چای رو سر کشید بازم تلخ بود

نوشت خوش طعمه ....

انگار سالها منتظر این نوشته بود

سفره دلش رو باز کرد پر سنجد بود

سرو کمرش ،شکست

کوه لرزید

چشاش خیس و تر شد

اینهمه وقت اینهمه  آرزو

چرا الان

!!!

دلش هوس سنجد کرده اما سیب میخوره

لعنت به هر چی چای تلخه !!!

حالا شده بودند دوتا  رود

یکی مال مشرق بود و یکی مال مغرب

به هیچ دریایی هم نمی ریختند

دوتا رود بی هدف !!

فقط روان بودند در شادی سکر آور این حس

و تلخی مکرر خاک

تلخی همیشه 

....